Venale waarde, marktwaarde, verkoopwaarde: wat betekenen ze?

In een schattingsverslag, een notariële akte of een brief van de fiscus duiken termen op die op elkaar lijken. Dit zijn de belangrijkste, in gewone taal.

Venale waarde

De venale waarde is de prijs die een goed op een bepaalde datum redelijkerwijze zou opbrengen bij een normale verkoop, tussen een koper en een verkoper die goed geïnformeerd zijn en niet onder druk handelen. Het is de waarde die de fiscus gebruikt voor de erfbelasting, de schenkbelasting en de registratiebelasting.

Marktwaarde

De marktwaarde is het begrip uit de European Valuation Standards. In de praktijk komt ze sterk overeen met de venale waarde: de geschatte prijs bij een normale verkoop op de waarderingsdatum, na een redelijke verkoopperiode.

Verkoopwaarde en vraagprijs

De vraagprijs is wat een verkoper vraagt, vaak met wat onderhandelingsmarge. De uiteindelijke verkoopprijs kan hoger of lager liggen, afhankelijk van de interesse en de onderhandeling. Een schatting zoekt de realistische prijs, niet de hoopprijs.

Gedwongen verkoopwaarde

Dit is de prijs die een goed zou opbrengen bij een verkoop onder tijdsdruk, bijvoorbeeld een openbare verkoop op korte termijn. Die ligt meestal lager dan de venale waarde.

Kadastraal inkomen

Het kadastraal inkomen is geen waarde, maar een fictief jaarlijks huurinkomen dat de overheid gebruikt om onder meer de onroerende voorheffing te berekenen. Het zegt weinig over wat een woning vandaag waard is.

Peildatum of waarderingsdatum

De datum waarop de waarde wordt bepaald. Voor een nalatenschap is dat de dag van het overlijden, voor een schenking de dag van de schenking. Een schatting kan perfect terugkijken naar een datum in het verleden.

Coëfficiënt van verkoopbaarheid

Sommige schatters drukken uit hoe vlot een pand verkoopbaar is, rekening houdend met ligging, staat en type. Dat helpt om te verklaren waarom twee panden met dezelfde oppervlakte toch een andere waarde hebben.